تبلیغات
قمیشـی مـوزیــک
               

در نهمین قسمت از قسمتهای تریبون آزاد قمیشی موزیک حبیب ا.. احمدی به نقد "پرنده" ، کار مشترک سیاوش قمیشی و معین که به تازگی ها منتشر شده پرداخته است. قمیشی موزیک در قبال بار فنی این نوشته هیچ گونه مسئولیتی نداشته و تنها سعی در انتشار گفته ها و نظرات هواداران سیاوش قمیشی دارد.


به نام خداوند ایثار و انصاف

 نقد آهنگ پرنده از نظر بنده ی حقیر، قطره ای از دریای خروشان هواداران استاد سیاوش قمیشی: حبیب ا... احمدی

 ترانه: بسیار عمیق، زیبا، معنی دار و مورد انتظار از استاد سیاوش قمیشی بود.

 ملودی: ملودی بسیار زیبا ولی تا حدودی شبیه به ملودی بعضی کارهای خود سیاوش هستش و از رگبار به بعد ملودی های او برخلاف گذشته کمی به هم شبیه و نزدیک شده.

 تنظیم: تنظیم کننده وظیفه داره طبق سلیقه ی آهنگساز عمل کنه پس صورت کلی تنظیم رو سیاوش تعیین میکنه در نتیجه اگر شاهد هستیم که تنظیم کننده دو کار آخر سیاوش یک فرد هست ولی این دو تنظیم از زمین تا آسمون با هم متفاوت هست نباید زیاد تعجب بکنیم. پس دلیل این تفاوت رو باید در، خواست سیاوش جست و جو کرد و اگر قرار باشه سیاوش به خواست هوادارانش توجه کنه صد البته هواداران او تنظیم پرنده رو به مراتب از تنظیم آهنگ پرواز بهتر و دل نشین تر می دونن. با مقایسه ی این دو آهنگ میشه دلیل اصرار بسیاری از هوادارن سیاوش رو در مورد نحوه تنظیم و ارجحیت تنظیم های آرام(اسلو) و شبیه به کارهای قدیمی تر رو نسبت به تنظیم های جدید به راحتی درک کرد. هم چنین با این آهنگ میشه به کسانی که این دسته از هواداران رو که تعدادشون اصلا کم نیست به عقب ماندگی از زمان و تنظیم به روز و درجا زدن در گذشته متهم می کنن ثابت کرد که ملودی ها و صدای سیاوش و حتی بسیاری از ترانه های زیبایی که او انتخاب می کنه سازگاری چندانی با تنظیم های روز دنیا یعنی با ریتم سریع و بیش تر مناسب کلاب ها نداره. چراکه به طور کلی غم موجود درصدا، ملودی و حتی ترانه های سیاوش متضاد با ریتم تند و شاد ترنس و هوس های چند سال اخیر هست. حتی اگر مسئله ی غم متضاد با شادی رو در این نتیجه گیری دخیل نکنیم میشه بر این نکته تاکید کرد که ریتم تند وابسته به ترجیع بند هستش و مجال تفکر در ترانه رو از شنونده سلب میکنه در نتیجه برای ترانه هایی حاوی معانی عمیق، اخلاقی و آموزشی اصلا مناسب نیست و صد افسوس که ترانه ی زیبای پرواز هم قربانی همین ریتم تند و ناهمگون با غم و عمق معانی زیبای شعر شد. ولی همون طور که تجربه نشون داده برای بیان مسائل حماسی و انتقادی(مثل آهنگ رفیق) و عاشقانه میشه از ریتم تند استفاده کرد.

تا اینجا به این نتیجه رسیدیم که برای ترانه های عاشقانه که بار معنایی و غم بالایی نداشته باشن میشه از ریتم تند استفاده کرد اما در این جا این سوال به ذهن میرسه که پس چه عاملی سبب بالاتر بودن کیفیت ترنسهای موجود در آلبوم های بی سرزمین تر از باد و غروب تا طلوع نسبت به ترنس و هوس های اخیر سیاوش میشه؟ در جواب این سوال باید به نقش موثر عوامل دیگه از جمله ملودی و شخص تنظیم کننده اشاره کرد که در بالا رفتن کیفیت یک آهنگ(چه ریتمیک چه اسلو) بسیار تعیین کننده هستن.

به عقیده ی بنده سیاوش برای بهترین شدن در دنیای موسیقی باید بیش تر تلاش و وقت خودش رو در زمینه و سبکی که در اون خاص و موفق تر هست صرف بکنه چراکه دی جی های باهوش و خبره ی جهان با تنظیم های فوق العاده ی خودشون مانع از این میشن که سیاوش با تنظیم های افرادی مثل مسعود فولادی و خشایار احمدیه در سبک هایی مثل هوس و ترنس بتونه اثری متمایز و جدید ارائه و در این سبک ها حرفی برای گفتن داشته باشه.

به هر روی گذر زمان ثابت کرده که هر چه قدر هم که آهنگ های ترنس و هوس سیاوش با کیفیت و حتی شبیه به ترنس ها و هوس های به روز دنیا باشه اکثریت هواداران سیاوش قمیشی آهنگ های آرام به همراه ترانه های پرمغز سیاوش رو بیش تر از آهنگ های ریتمیک ترجیه میدن. البته این بدین معنی نیست که اونها به اصطلاح دشمن قسم خورده ی ترنس و از کارهای ریتمیک سیاوش که کیفیت خوبی داشته باشه بیزار باشن بلکه مقصود تنها این هست که نباید بخش عمده ی کارهای سیاوش رو این آثار اون هم با کیفیت پایین تشکیل بده و اگر قرار هست آهنگی با این مشخصات منتشر بشه باید دارای شرایط و کیفیتی که در این بحث مطرح شد باشد.

در مورد آهنگ پرنده، ریتم آرام و ملودی نسبتا خوب باعث شده که شنونده بتونه در معانی عمیق و لطیف و سوزناک ترانه تامل و تفکر کرده و از زیبانی اون لذت ببره.

 نحوه خوانندگی و همکاری استاد سیاوش قمیشی و معین: همیشه آرزو داشتم که اگر قرار باشه روزی سیاوش با خواننده ی دیگری کار مشترک ارائه بکنه اون شخص فرد بزرگ و باشخصیتی مثل معین باشه. بی شک این همکاری یکی از بزرگ ترین همکاری های دو هنرمند خواننده در موسیقی ایران هست. تا جایی که هیچ یک از هواداران دو هنرمند از این همکاری ناخوشنود نیستند و این به دلیل مهارت دو استاد در خوانندگی و هم چنین استادی سیاوش قمیشی در انتخاب ترانه و آهنگسازی هستش.

اما تنها مسئله ای که در این میان مطرح هست، موضوع به هم نخوردن صدای دو هنرمنده که توسط عده ای بیان میشه. اما باید دانست که این افراد در انتخاب واژه ی مناسب در اشتباه هستند و باید مصدر"شبیه نبودن" را جایگذین "به هم نخوردن" کنن.

در علم تنظیم کنندگی، تنظیم خوب، تنظیمی هست که در اون هر صدایی به طور مجزا و متمایز با صداهای دیگه شنیده یشه و هیشچ صدایی مانع از شنیده شدن صدای دیگه ای نشه. به نظر بنده در هنگام همخوانی هم مهم نیست که صدای دو هنرمند چه قدر به هم شبیه باشه بلکه کافی ست که در هنگام همخوانی، صدای هر دو به صورت مجزا و تفکیک شده به گوش برسه که در این آهنگ به خوبی این اتفاق افتاده.

 یک فرضیه: پس از قطعی شدن همکاری معین و سیاوش، سیاوش آهنگ پرنده رو برای اجرای مشترک کنار گذاشته و آهنگ دیگری به جای اون با نام پرواز منتشر کرد که بی ربط با موضوع پرنده هم نباشه و این تاخیر طولانی مدت در انتشار آهنگ و تعویض نام اون به این علت هست.



نوشته شده توسط رحیم در جمعه 18 اسفند 1391 و ساعت 02:57 ق.ظ [+] | نظرات ()  Share    

در نهمین قسمت از قسمتهای تریبون آزاد قمیشی موزیک حبیب ا.. احمدی به نقد "پرنده" ، کار مشترک سیاوش قمیشی و معین که به تازگی ها منتشر شده پرداخته است. قمیشی موزیک در قبال بار فنی این نوشته هیچ گونه مسئولیتی نداشته و تنها سعی در انتشار گفته ها و نظرات هواداران سیاوش قمیشی دارد.


به نام خداوند ایثار و انصاف

 نقد آهنگ پرنده از نظر بنده ی حقیر، قطره ای از دریای خروشان هواداران استاد سیاوش قمیشی: حبیب ا... احمدی

 ترانه: بسیار عمیق، زیبا، معنی دار و مورد انتظار از استاد سیاوش قمیشی بود.

 ملودی: ملودی بسیار زیبا ولی تا حدودی شبیه به ملودی بعضی کارهای خود سیاوش هستش و از رگبار به بعد ملودی های او برخلاف گذشته کمی به هم شبیه و نزدیک شده.

 تنظیم: تنظیم کننده وظیفه داره طبق سلیقه ی آهنگساز عمل کنه پس صورت کلی تنظیم رو سیاوش تعیین میکنه در نتیجه اگر شاهد هستیم که تنظیم کننده دو کار آخر سیاوش یک فرد هست ولی این دو تنظیم از زمین تا آسمون با هم متفاوت هست نباید زیاد تعجب بکنیم. پس دلیل این تفاوت رو باید در، خواست سیاوش جست و جو کرد و اگر قرار باشه سیاوش به خواست هوادارانش توجه کنه صد البته هواداران او تنظیم پرنده رو به مراتب از تنظیم آهنگ پرواز بهتر و دل نشین تر می دونن. با مقایسه ی این دو آهنگ میشه دلیل اصرار بسیاری از هوادارن سیاوش رو در مورد نحوه تنظیم و ارجحیت تنظیم های آرام(اسلو) و شبیه به کارهای قدیمی تر رو نسبت به تنظیم های جدید به راحتی درک کرد. هم چنین با این آهنگ میشه به کسانی که این دسته از هواداران رو که تعدادشون اصلا کم نیست به عقب ماندگی از زمان و تنظیم به روز و درجا زدن در گذشته متهم می کنن ثابت کرد که ملودی ها و صدای سیاوش و حتی بسیاری از ترانه های زیبایی که او انتخاب می کنه سازگاری چندانی با تنظیم های روز دنیا یعنی با ریتم سریع و بیش تر مناسب کلاب ها نداره. چراکه به طور کلی غم موجود درصدا، ملودی و حتی ترانه های سیاوش متضاد با ریتم تند و شاد ترنس و هوس های چند سال اخیر هست. حتی اگر مسئله ی غم متضاد با شادی رو در این نتیجه گیری دخیل نکنیم میشه بر این نکته تاکید کرد که ریتم تند وابسته به ترجیع بند هستش و مجال تفکر در ترانه رو از شنونده سلب میکنه در نتیجه برای ترانه هایی حاوی معانی عمیق، اخلاقی و آموزشی اصلا مناسب نیست و صد افسوس که ترانه ی زیبای پرواز هم قربانی همین ریتم تند و ناهمگون با غم و عمق معانی زیبای شعر شد. ولی همون طور که تجربه نشون داده برای بیان مسائل حماسی و انتقادی(مثل آهنگ رفیق) و عاشقانه میشه از ریتم تند استفاده کرد.

تا اینجا به این نتیجه رسیدیم که برای ترانه های عاشقانه که بار معنایی و غم بالایی نداشته باشن میشه از ریتم تند استفاده کرد اما در این جا این سوال به ذهن میرسه که پس چه عاملی سبب بالاتر بودن کیفیت ترنسهای موجود در آلبوم های بی سرزمین تر از باد و غروب تا طلوع نسبت به ترنس و هوس های اخیر سیاوش میشه؟ در جواب این سوال باید به نقش موثر عوامل دیگه از جمله ملودی و شخص تنظیم کننده اشاره کرد که در بالا رفتن کیفیت یک آهنگ(چه ریتمیک چه اسلو) بسیار تعیین کننده هستن.

به عقیده ی بنده سیاوش برای بهترین شدن در دنیای موسیقی باید بیش تر تلاش و وقت خودش رو در زمینه و سبکی که در اون خاص و موفق تر هست صرف بکنه چراکه دی جی های باهوش و خبره ی جهان با تنظیم های فوق العاده ی خودشون مانع از این میشن که سیاوش با تنظیم های افرادی مثل مسعود فولادی و خشایار احمدیه در سبک هایی مثل هوس و ترنس بتونه اثری متمایز و جدید ارائه و در این سبک ها حرفی برای گفتن داشته باشه.

به هر روی گذر زمان ثابت کرده که هر چه قدر هم که آهنگ های ترنس و هوس سیاوش با کیفیت و حتی شبیه به ترنس ها و هوس های به روز دنیا باشه اکثریت هواداران سیاوش قمیشی آهنگ های آرام به همراه ترانه های پرمغز سیاوش رو بیش تر از آهنگ های ریتمیک ترجیه میدن. البته این بدین معنی نیست که اونها به اصطلاح دشمن قسم خورده ی ترنس و از کارهای ریتمیک سیاوش که کیفیت خوبی داشته باشه بیزار باشن بلکه مقصود تنها این هست که نباید بخش عمده ی کارهای سیاوش رو این آثار اون هم با کیفیت پایین تشکیل بده و اگر قرار هست آهنگی با این مشخصات منتشر بشه باید دارای شرایط و کیفیتی که در این بحث مطرح شد باشد.

در مورد آهنگ پرنده، ریتم آرام و ملودی نسبتا خوب باعث شده که شنونده بتونه در معانی عمیق و لطیف و سوزناک ترانه تامل و تفکر کرده و از زیبانی اون لذت ببره.

 نحوه خوانندگی و همکاری استاد سیاوش قمیشی و معین: همیشه آرزو داشتم که اگر قرار باشه روزی سیاوش با خواننده ی دیگری کار مشترک ارائه بکنه اون شخص فرد بزرگ و باشخصیتی مثل معین باشه. بی شک این همکاری یکی از بزرگ ترین همکاری های دو هنرمند خواننده در موسیقی ایران هست. تا جایی که هیچ یک از هواداران دو هنرمند از این همکاری ناخوشنود نیستند و این به دلیل مهارت دو استاد در خوانندگی و هم چنین استادی سیاوش قمیشی در انتخاب ترانه و آهنگسازی هستش.

اما تنها مسئله ای که در این میان مطرح هست، موضوع به هم نخوردن صدای دو هنرمنده که توسط عده ای بیان میشه. اما باید دانست که این افراد در انتخاب واژه ی مناسب در اشتباه هستند و باید مصدر"شبیه نبودن" را جایگذین "به هم نخوردن" کنن.

در علم تنظیم کنندگی، تنظیم خوب، تنظیمی هست که در اون هر صدایی به طور مجزا و متمایز با صداهای دیگه شنیده یشه و هیشچ صدایی مانع از شنیده شدن صدای دیگه ای نشه. به نظر بنده در هنگام همخوانی هم مهم نیست که صدای دو هنرمند چه قدر به هم شبیه باشه بلکه کافی ست که در هنگام همخوانی، صدای هر دو به صورت مجزا و تفکیک شده به گوش برسه که در این آهنگ به خوبی این اتفاق افتاده.

 یک فرضیه: پس از قطعی شدن همکاری معین و سیاوش، سیاوش آهنگ پرنده رو برای اجرای مشترک کنار گذاشته و آهنگ دیگری به جای اون با نام پرواز منتشر کرد که بی ربط با موضوع پرنده هم نباشه و این تاخیر طولانی مدت در انتشار آهنگ و تعویض نام اون به این علت هست.



نوشته شده توسط رحیم در جمعه 18 اسفند 1391 و ساعت 02:57 ق.ظ [+] | نظرات ()  Share    

در این قسمت ، نوید از نحوه آشنایی خود با سیاوش و آهنگهایش میگوید. او در ادامه ، پوستر اتاقش که ترکیبی از عکسهای قدیمی و جدید سیاوش می باشد را با دیگر دوستداران سیاوش قمیشی به اشتراک می گذارد. اگر شما بازدیدکننده عزیز نیز مایل به انتشار مطالب خود در رابطه با سیاوش قمیشی هستید به تریبون آزاد قمیشی موزیک رفته و مطلب خود را برای ما بفرستید.

 -------------------------------------------------------------

به نام خداوند ایثار و انصاف

با سلام خدمت همه دوستداران و طرفداران امپراطور موسیقی ، استاد سیاوش قمیشی.

می خواستم خاطره عاشق شدنم به استاد و آهنگ هاشو بگم؛

 یه روز برادرم ، که اون هم استاد قمیشی رو دوست داره ، یه آهنگ تصویری از استاد رو آورد. من هم داشتم گوش میدادم که نمیدونم چطور شد که آهنگ بدجوری به دلم نشست و نه تنها عاشق اون آهنگ شدم ، بلکه عاشق و دیوونه استاد هم شدم ؛ اون آهنگ که منو شیفته استاد کرد ، آهنگ "من از صدای گریه تو به غربت بارون رسیدم..." که واقعا عاشق این آهنگ شدم و همه آهنگ های استاد.

البته قبلا زیاد آهنگ های استاد رو گوش داده بودم و ازشون خوشم میومد ، اما تنها آهنگی که منو دیوونه استاد کرد ، همین آهنگ بود. الان هم تنها آرزوم اینه ، اگه یه روزی از عمرم باقی باشه بتونم توی کنسرت استاد حضور داشته باشم و از نزدیک به این بزرگ مرد موسیقی جهان ادای احترام و تعظیم کنم. امیدوارم همه دوستداران و طرفداران استاد یک روز با هم و در کنار هم در ایران در خدمت استاد باشیم و به ایشون به خاطر زحماتی که برای موسیقی ایران و جهان کشیده اند تشکر و قدردانی کنیم.

این تصویری هم که میبینین من خودم با فتوشاپ کار کردم و دادم به صورت پوستر در ابعاد 90*120 چاپ کردن و زدم اتاقم. این عکس رو خیلی دوست دارم...

"استاد ، آفتاب طلوعت بی غروب باد"

نوید از تبریز

عکس



نوشته شده توسط رحیم در یکشنبه 10 دی 1391 و ساعت 10:20 ق.ظ [+] | نظرات ()  Share    

در این قسمت ، نوید از نحوه آشنایی خود با سیاوش و آهنگهایش میگوید. او در ادامه ، پوستر اتاقش که ترکیبی از عکسهای قدیمی و جدید سیاوش می باشد را با دیگر دوستداران سیاوش قمیشی به اشتراک می گذارد. اگر شما بازدیدکننده عزیز نیز مایل به انتشار مطالب خود در رابطه با سیاوش قمیشی هستید به تریبون آزاد قمیشی موزیک رفته و مطلب خود را برای ما بفرستید.

 -------------------------------------------------------------

به نام خداوند ایثار و انصاف

با سلام خدمت همه دوستداران و طرفداران امپراطور موسیقی ، استاد سیاوش قمیشی.

می خواستم خاطره عاشق شدنم به استاد و آهنگ هاشو بگم؛

 یه روز برادرم ، که اون هم استاد قمیشی رو دوست داره ، یه آهنگ تصویری از استاد رو آورد. من هم داشتم گوش میدادم که نمیدونم چطور شد که آهنگ بدجوری به دلم نشست و نه تنها عاشق اون آهنگ شدم ، بلکه عاشق و دیوونه استاد هم شدم ؛ اون آهنگ که منو شیفته استاد کرد ، آهنگ "من از صدای گریه تو به غربت بارون رسیدم..." که واقعا عاشق این آهنگ شدم و همه آهنگ های استاد.

البته قبلا زیاد آهنگ های استاد رو گوش داده بودم و ازشون خوشم میومد ، اما تنها آهنگی که منو دیوونه استاد کرد ، همین آهنگ بود. الان هم تنها آرزوم اینه ، اگه یه روزی از عمرم باقی باشه بتونم توی کنسرت استاد حضور داشته باشم و از نزدیک به این بزرگ مرد موسیقی جهان ادای احترام و تعظیم کنم. امیدوارم همه دوستداران و طرفداران استاد یک روز با هم و در کنار هم در ایران در خدمت استاد باشیم و به ایشون به خاطر زحماتی که برای موسیقی ایران و جهان کشیده اند تشکر و قدردانی کنیم.

این تصویری هم که میبینین من خودم با فتوشاپ کار کردم و دادم به صورت پوستر در ابعاد 90*120 چاپ کردن و زدم اتاقم. این عکس رو خیلی دوست دارم...

"استاد ، آفتاب طلوعت بی غروب باد"

نوید از تبریز

عکس



نوشته شده توسط رحیم در یکشنبه 10 دی 1391 و ساعت 10:20 ق.ظ [+] | نظرات ()  Share    
در این قسمت از تریبون آزاد سیاوشی ها علیرضا رحمانی خلیلی برداشت خود را از ترانه بارون می نویسد. قمیشی موزیک بار دیگر این نکته را یادآور می شود که مطالب این بخش صرفا قلم نگارنده متن بوده و هدف تنها انتشار احساسات شما هواداران نسبت به سیاوش قمیشی و کارهای اوست.

--------------------------------------------------------

امروز قصد دارم ترانه بارون از آلبوم شکوفه های کویری رو نقد کنم . قبل از هر چیز باید بگم این آهنگ مربوط به سال 2000 هست ولی من علاقه زیادی به این آهنگ دارم.گفتم شاید شما هم بدتون نیاد جزئیات بیشتری راجب این ترانه بدونید.

هیچکس نمیتونه تاثیر گذاری بسیار بالای شعر و قدرت اون رو کتمان کنه و شک و تردید به خودش راه بده. بخصوص که مثل همیشه پر محتواست. همونطور که میدونید شعر با یک جور گلایه شروع میشه که با چینش دقیق و بسیار زیبای کلمات کنار هم شما رو به یک سفر خیالی میبره .سفری پر از احساس و طراوت.از همون ابتدا با بیان کردن "بارون" و تمثیل اون به "گل ابرا" که به نظر من اینجا بارون مثل شبنم میمونه (اگه ما ابر رو ،گل در نظر بگیریم) و در کل من فکر می کنم بارون اینجا گریه عاشق باشه که از فراق معشوقه یا احساسی که برگرفته از ایجاد یک رابطه عاشقانه است. و "تو که بارون ندیدی" به نظر من یعنی داره گلایه می کنه که تو تا بحال عاشق نشدی و احساس رو نفهمیدی که اینگونه از خیسی جاده های غربت گلایه می کنی که به نظرم یعنی گریه که حاصل از دوری معشوق باشه هست . البته میشه "جاده های غربت" رو به خارج از وطن بودن هم نسبت داد که ما اینجا این فرض رو نداشتیم.در ادامه "تو که خوابی تو که بیدار تو که مستی تو که هوشیار لحظه های شب و با ستاره قسمت می کنی". چقد شاعر استادانه این موضوع رو به بیت قبل نسبت داده خواب و بیداری و مستی و هوشیاری اینجا یعنی خطاب به معشوقه ، که تو در هر شرایطی در هر حالتی همیشه لحظات ، که اینجا "شب" آورده و در ادبیات شب به معنای که شاعر می خواد اینجا تاکید کنه و شدت ماجرا رو نشون بده.ستاره ها که نماد سردی دوری هستن و اگه توجه کرده باشین زمانی که ستاره هست دیگه ابر و بارونی نیست.در واقع شاعر این بیت و به بیت قبلی رو به زیبایی هرچه تمام تر مرتبط ساخته و  دوباره داره اینجا از خودش میگه "منو بشناس که همیشه" ، این یعنی من همیشه تا ابد "نقش غصم روی شیشه" و "خشکیده درخته توی بطن باغ و بیشه" نقش غمی که روی شیشه است فقط زمانی از بین میره که بارون بیاد و اونو بشوره و خشکی درخت هم با بارش بارون از بین میره و درخت حیاط دوباره پیدا می کنه. ببینید چقد قشنگ این بیت به نبود بارون و نبودن معشوقه در کنارش ربط میده و همون طور که گفتم شاعر میگه "منو بشناس که همیشه" یعنی بدون همیشه تا ابد من بدون تو نقش غمی بر روی شیشه هستم. "جاده های بی سوارو سال گنگ بی بهارو ، تو ندیدی به پشیزی نگرفتی دل مارو" ، به نظرم اینجا جاده های بی سوار یعنی شاعر می خواد تاکید کنه که تو این مدت تنها بوده و هیچ سالی نتونسته بهار رو با توجه به بیت قبل که خودشو درخت خشک معرفی کرده بود نتونسته این درخت خشک بهار و رویش مجدد تجربه کنه و تو هیچ توجهی به من نداشتی. "لحظه های تلخ غربت هفته های بی مروت " ،اینجا شاعر داره از غم غربت و دوری گلایه می کنه  و روزهایی که جز تلخی چیزی برای معشوق نداشته و تو نبودی ببینی شبی که بدون تو تار و تلخ بود. اینجا "نبودی" گلایه از بی توجهی معشوقه.تو اوج سلیقه و خلاقیت شاعر با استفاده از ساده ترین کلماتی که در این مصراع دیده میشه که کاملا برای شنونده قابل فهمه "تو خیالم توی خوابم پا به پام بازم تو هستی".



نوشته شده توسط رحیم در شنبه 2 دی 1391 و ساعت 01:50 ق.ظ [+] | نظرات ()  Share    
»» موزیک ویدیو قول»» مصاحبه های اختصاصی (11) ، بهروز لطفی پور ؛ آلبوم سرگذشت»» گزارش کنسرت شیکاگو ؛ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۷»» آلبوم سرگذشت منتشر شد!»» آلبوم سرگذشت ؛ ۲۳ آبان ۹۶»» بهترینهای سیاوش قمیشی»» گزارش کنسرتهای آریزونا و سن دیگو ؛ ۱۶ و ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷»» گزارش کنسرت سانفرانسیکو ، 26 آگوست»» سرگذشت ؛ آلبوم جدید سیاوش قمیشی 24 مرداد»» موزیک ویدیو غربت - پخش شده از برنامه تونل زمان»» قمیشی موزیک یازده ساله شد!»» عزیزم جشن میلادت مبارک»» نسخه فلک اهــــواز ، اختصاصی قمیشی موزیک»» گزارش کنسرتهای تورنتو ، ونکوور و کلگری»» گزارش کنسرت سیاتل ؛ 15 آوریل
1 2 3 4 5 6